Blog

De antwoorden.

De leerlingen hadden hun meester overstelpt met de vragen over de problemen van deze tijd: wat is de bedoeling van alle consternatie over het Covid virus? Wat is waar van al die verhalen over de vaccinatie tegen dat virus? En ook de wereld problematiek gaf vragen: hoe zit het nu met de bestorming van het capitool? Klopt het wat de media ons voorschotelt? Worden er personen in een negatief beeld geplaatst, die dit niet verdienen?

De meester had de vragen aangehoord en nodigde zijn leerlingen uit voor een wandeling. Samen gingen ze op stap. Al snel viel het groepje uit elkaar: ieder heeft een ander tempo van lopen. Onderling werd er wat gemopperd< de ene liep te hard, de andere liep te traag. Op het onderling gekibbel gaf de meester het advies: loop je eigen pad en geniet van de wandeling, ben verbonden met wat je ziet en tegenkomt op de wandeling. Het is nooit de bedoeling om snel je doel te bereiken of de ander over te halen om zich bij jouw tempo en overtuigingen aan te sluiten. Loop je eigen weg en geniet daarvan. Vergeet niet dat het over de reis gaat en niet over het te bereiken doel!

Ze kwamen aan bij een watertje, een mooi vennetje langs de route. De meester vroeg de leerlingen om in het water te kijken en vroeg wat ze zagen. Ze noemden van alles op: mezelf, de andere, de zon, de bomen, de vogels, enz. De meester nam een stok en begon in het water te roeren. Wat zien jullie nu? Niks, was het antwoord, alleen troebel water. De meester zei: hieruit zou je kunnen concluderen dat je in de rust van jezelf, kunt zien en ervaren wat er te zien is. Als je verstoring van buitenuit laat binnen komen, is er onrust en kun je niet meer duidelijk zien wat je eigenlijk hoort te zien. Blijf daarom in rust en mediteer regelmatig om die rust te behouden.

Weer later kwamen ze bij ijssculpturen uit. Er was een blok ijs geslepen als een diamant, het had vele facetten. De meester vroeg de leerlingen om rond het kristal te gaan staan en te zeggen wat ze zagen. De ene zei: ik zie de kleur rood, een ander zag oranje, weer een ander rose en lila. Ze begonnen weer te kibbelen: het klopt niet wat jij zegt, je jokt. De meester vroeg ze om allemaal een stap opzij te zetten, zodat ze op de plaats van de ander kwamen te staan. En nu, wat zien jullie nu? Vol verbazing zagen ze dat er op een andere plaats inderdaad een andere kleur te zien is. De andere hadden dus toch gelijk! De meester legden ze uit: alle kleuren zitten in deze kristal, ze worden getoond door het licht dat op het kristal schijnt. Maar de exacte plaats waar jij staat, laat je een andere kleur zien dan wanneer je op een andere plek gaat staan. Hieruit zou je kunnen concluderen dat DE waarheid niet bestaat. Jouw waarheid is een stukje van DE waarheid, maar laat zich aan jou zien afhankelijk van hoe jij bent en waar jij staat in het leven. Het is dus nooit de bedoeling dat je een ander gaat overtuigen van wat waar is. DE waarheid bestaat immers niet. En wat ook erg belangrijk is: iedereen heeft recht op zijn eigen waarheid. Jij hebt nooit het recht om een ander jouw waarheid te laten geloven. Ieder mens heeft recht op zijn eigen waarheid. En hoe vind je jouw waarheid? Door in verbinding met de BRON jouw eigen pad, op jouw eigen tempo te lopen. En door regelmatig de rust in jezelf op te zoeken, waardoor je verbonden blijft met je Bron.

Ik hoop dat jullie vragen zo voldoende zijn beantwoord, zei de meester.

In dankbaarheid heb ik deze antwoorden op mijn vragen mogen ontvangen.

Sjan